viplovebb ♥^_^♥

ผู้อำนวยการปาร์คแดฮิง ผู้ที่คอยให้ความช่วยเหลือผมในกวางจู เมื่อผมไปที่นั่น เค้าถ่ายวีดีโอ

การเต้นและการร้องของผม ผมคิดกับตัวเองว่าผมต้องทำมันตอนนี้แหละเวลาของผมมาถึงแล้ว “

ซึงรีพยายามแสดงความสามารถของเค้าออกมาให้ดีที่สุด และบางทีความตั้งใจของเค้าอาจจะทำให้

ผู้อื่นรู้สึกได้ ในครั้งนี้ ท่านประธานยางฮยอนซก ประธานของบริษัทวายจีเอนเตอร์เทนเมนท์

ได้เป็นผู้ ดูวีดีโอถ่ายทอดสดของเค้าด้วยตัวเองและเห็นถึงพรสวรรค์ของเค้า

“ท่านประธานกำลังลงมา”

เมื่อเค้าได้ยินคำนั้น ซึงรีคิดว่าใจเค้ากำลังจะระเบิด แต่ก็เค้าพยายามทำให้เหมือนว่าไม่ตื่นเต้น

แต่เค้า แต่เค้าก็ไม่อยากพลาดโอกาสที่สำคัญนี้ไป

“ชั้นได้ดูวีดีโอแล้ว ความสามารถของนายชั้นให้การร้อง 50คะแนน การเต้น 50คะแนน

นายรู้จักควอนจียง กับ ยองแบมั้ย พวกเค้าเป็นเด็กฝึกหัดที่นี่มา 6ปีแล้วตั้งแต่พรุ่งนี้ไป

พยามตามพวกเค้าให้ทันแล้วกัน”

“ในที่สุดผมก็ได้เริ่มต้นแล้ว”

ซึงรีที่อายุ 16ปี ได้บอกลาครอบครัวและเพื่อนที่บ้านเกิดของเค้า และ มุ่งหน้าสู่โซล

วันแรกของการฝึกหัด ในขณะที่เค้าเดินลงบันไดคนที่เค้าได้เจอเป็นคนแรกก็คือแดซอง

ที่เป็นเด็กฝึกหัดคนใหม่เหมือนกับเค้า

“ผมต้องไปที่ไหนเหรอ” ซึงรีถาม

“ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกัน”แดซอง

การสนทนาของพวกเค้าในครั้งแรกค่อนข้างประหม่า

แล้วท็อปก็ปรากฏตัวมาพร้อมกับคาบบุหรี่อยู่ในปาก เค้าทำให้ซึงรีประทับใจอย่างมาก

คำแรกที่เค้าพูดขึ้นไม่สามารถลืมได้

“สั่งจาจังมยอนมากินกันเถอะ”

เด็กฝึกหัด3คน แดซอง ซึงรี และท็อป นั่งกินจาจังมยอนกันอยู่ในห้องซ้อม หลังจากพวกเค้ากินเสร็จ

ซึงรีลุกขึ้นและเก็บจานของเค้า

“ทำไมนายไม่เก็บของพวกพี่ก่อนละ”ท็อป

ดังนั้นวันแรกในการฝึกของซึงรีค่อนข้างจะประหม่าเล็กน้อย เมื่อได้พบกับ แดซอง จาจังมยอน

และ การดุของท็อป